Behave as never before

" No må me hiva oss på krykkjene "

2008-10-07T00:20:00.002+02:00

Du har høyrt det før, og har kanskje allereie adoptert det inn i vokabularet ditt. Me snakkar sjølvsagt om det folkekjære uttrykket: ” no må me hiva oss på krykkjene ”. Heilt til no nyss har tydinga for underteikna vore noko metaforisk, og somme har kanskje hevda i lengre tider at det har vore i overdreven bruk, noko underteikna sjølvsagt stiller seg uforståande til. Om det ikkje er så svært, men som likevel kan nemnast, er det vel mogleg at etter den skjebnesvangre fotballtreninga i Bingen på Mannsverk – der utfallet vart 6 veker på krykker, vil det vel tjene saka at det brått vart eit mykje meir naturleg og bokstaveleg uttrykk å bruke enn nokosinne.

Likevel må eg sjølvransakande seie, dersom ein skal gå uttrykket i saumane, at når det først vart omgjort frå ein metafor til ein definert aktivitet, kunne eg heller liksom ikkje seie ”no må eg hiva meg på krykkjene” dersom eg berre skulle til dømes ut å gå ein tur. Nei, då følte eg at uttrykket fortente ein meir konkret og tilpassa situasjon. Etter litt fundering, kom svaret som lyn frå klar himmel då eg var ute ein liten tur for å poste eit brev. For i dét eg skulle kryssa hovudvegen, ikkje langt unna Bingen, merka eg brått at eg var på veg ut i vegen utan å ta omsyn manglande gangfelt eller kryssande bilar - heilt etter gamal vane. Når eg då i sidesynet mitt såg at det nærma seg ein bil faretruande frå høgre, var det berre ein ting å gjera. Jo nettopp, å ” hiva seg på krykkjene ”. Meir konkret og reélt kan ein ikkje få det, og eg følte der og då at uttrykket kom til sin sanne rett, sjølv om eg i etterpåklokskapens namn truleg ikkje kjem til å gjera det igjen - det kan jo nemnast.

På felgen i kjellaren

2007-05-08T22:58:00.000+02:00

Etter eit par oppmodingar frå våre trufaste lesarar om livsteikn her på bloggen, kjem her innlegget som dåke sårt fortjener. Årsakene til skrivetørke er mange, og eg skal ikkje gå inn på alle her. Men som kanskje dåke registrert har det vore eit framifrå fint vér i det siste. Også her i vestlandets hovudstad. Faktisk så fint at underteikna rett og slett ikkje hadde medvit til å sitte inne å sjå alle dei faste tv-spaltene til TV-norge, TV2 og til dels NRK1. Nei, då frista det heller mykje meir med grilling i parken, 3-kulers is på Sacken eller ein tulletur til Stoltzen, som for øvrig Animal Andikk var inne på i ein av kommentarane sine. Ei veke med sommar og sol då det normalt sett skulle vore sinte regnbyger og lyn, vart teke imot med opne hender og blei utnytta fullt ut.

Men uventa finver tidleg på våren har sin pris, og dette har underteikna smerteleg fått erfare. Alt starta i det små med at jakka blei lagt på hylla og buksa vart bretta opp kvar gong det var snakk om å ta seg ein tur ut. Vidare vart både sko og t-skjorte kasta, så sant ingen sosiale lovar vart brotne. Slike handlingar haldt fram heilt til det small. Og då tenkjer eg ikkje på lyn og torden, sjølv om veret også vart kraftig redusert i takt med helsa mi. For brått sneik både feber og forkjøling seg innpå meg eit forrykande tempo. Ein elles så aktiv representant av arten blei avhengig av både Otrivin og Paracet for å halda seg i sjakk, og måtte til slutt logga av all aktivitet for å halda seg heime for restituering. Alt dette kunne sporast direkte attende til uvettug bruk av klede.

Som eit produkt av dette, vart dei manglande timane med tv-sjåing frå førre veke teke igjen denne veka. Av dette kan eg nemne at frokost tv på NRK er noko betre enn på TV2, men at Malcom i midten på TV2 er fortsatt Norges seriemeister. Når det gjeld innslaga til TV-Norge har eg ikkje mykje å seie. Sett av ein kveld, og me er sikkert samde om det meste.

La denne historia vere ei åtvaring til neste runde med godversdagar. Sola i Bergen verkar harmlaus, men er egentlig ein ulv i fåreklær som set folk kraftig ut av spel når ho ein sjeldan gong gløttar fram. Abe etterlyste sumarens litt mørkare sider, og dette underteikna sitt bidrag i denne omgong.

Stoltzekleiven. Bilete talar for seg sjølv

Om nokon ynskjer teknikk-og retningsforståing i utespelet Bocca, ta kontakt med underteikna.

Grandis, kebab, kaffi

2007-03-10T22:27:00.000+01:00

Hmm…tenkjer du no kanskje. Var dette det beste han kom på å skrive om etter eit så langt opphald i skrivinga? Har behaveasneverbefore.blogspot utspelt si rolle når han må ty til skriblerier som dette? Går dette mot slutten på ei kort, men innhaldsrik bloggkarriere?

Vel, det var det første eg kom på. For kva hadde vel livet vore utan? Me snakkar her om tre grunnpilarar som har mykje å seie for mange. Alle har nok eit forhold til ein av dei, mens nokre har eit like sterkt forhold til alle tre.

Ein ting er i alle fall sikkert; dei er alle kome for å bli, og me ser stadig produkta i nye drakter, sjølvsagt for å få oss som slit kreativiteten rundt matlaging til å fortsette å velge det enkle.
Nokre tankar rundt synlegheita til produkta er med dette på sin plass.

Grandisen er nok den beste guten i klassen når det gjeld å marknadsføre seg sjølv. Spesielt på tv. Etter litt testing att og fram av ulike variantar, ville leiinga i Grandiosa Norge at me skulle snakka laurdagspizza for ein periode. Ekte kjærleik vart det sagt. Lang og god tv-reklame med enkel og fengjande melodi fekk liv i den norske folkesjela, som til slutt førte til alle fekk ein ny song i repertoaret sitt. Ny reklame og ny melodi er no på god veg inn til den same målgruppa, altså alle. Og denne gongen snakkar me full pakke. Ja, kvifor ikkje? Ein pizza med alt, alle blir nøgde, og me kan ete den kvar dag utanom laurdag, for då fins det ein jo ein heilt eigen. Eller er biletet litt meir nyansert? For har nokon eigentlig smaka ein av desse to variantane utan annan hensikt enn for å berre teste den ut?

Kebab er vel det me kan kalla ein tungvektar innan orientalsk fastfood. Sjølve marknadsføringa av produktet skjer noko meir i det skjulte enn for kaffi og grandis. Likevel kan ein gå med eit sterkt behov for ein bab etter ein rusletur gjennom byen, der ein støyter på det eine fristande kebabtilbodet etter det andre. Også her kan du få full pakke om du vil, men vær obs på at då vil du og dei rundt deg få oppleve den imponerande overlevingsevna som kvitløksånden har. Somme hoppar over kebaben av reint prinsipp, andre kan gjerne ta bilen å køyre dei ekstra kilometrane som trengs for å få servert den beste kebaben. Utan å prøve å sette kebab og grandis opp mot kvarandre, får dette meg likevel til å undre: Er kebab blitt eit like folkeleg innslag som grandisen?

Kaffi er fortsatt den enklaste drikken å lage av dei koffeinhaldelege drikkane. Og dette er nok ein av grunnane til at det stort sett er råd å få tak i kaffi nærast over alt. Kjem du frå Bergen drikk du Frielle, kjem du frå ein annan plass drikk du også Freille. Me drikk kaffi for å halda oss vakne, fordi me ikkje klarar oss utan, eller berre for å vera kule. Eit uhorveleg stort utval av variantar får somme av oss til å halde oss til den tradisjonelle varianten, laga av ein god gamal traktar. Og det munnar ut i eit spørsmål eg har tenkt på ei stund, og blir samstundes ei verdig avslutning på denne dagens innlegg: Smakar kaffien eigentleg betre med ein runde kaffirens?

Tørrpreik

2007-02-01T21:50:00.000+01:00

No skulle eg gjerne ha kasta ein ny brannfakkel ut i det tørre bravo-graset, og denne gongen kanskje ha snakka litt om kva bass eg skal kjøpe meg. Eller kor vidt eg skulle behalde den eg allereie har, og heller kjøpt meg noko anna som eg treng. Her kunne eg ha lista opp naudsynte ting som: moccamaster, oppvaskemaskin eller kanskje nye fiskar til det tomme akvariumet i Kirkegaten. Til slutt kunne eg kanskje konkludert med at bassen som eg har eg faktisk så god at den ikkje treng å erstattast. Den tar seg godt ut på scenen og passar i alle slags moglege settingar.

Men det skal eg altså ikkje gjera. Istadenfor ville eg berre takka familien Bravo for fine minner frå førre friperiode, og ser fram til fortsettinga.
Bileta er teke av: Rex Bravo, Størjefotografen og underteikna (mobilfoto i vanskelege lysforhold)

CD-samlinga mi

2007-01-26T04:03:00.000+01:00

Eg sit her i sofaen og ser på cd-samlinga mi, det einaste konkrete beviset på den musikalske identiteten min. To flotte søyler frå IKEA står som eit møbel i nærleiken av anlegget. Den eine i mørk eikefarge, den andre i lys furu. Desse er kjøpt inn kvar for seg, noko som også forklarar den ubetydelige fargeskilnaden.
Frå øverste til nederste hyllemeter finn du musikalske gobitar som med omtanke er sjølv valt ut av cd-samlinga sin far og grunnleggar. På tvers av mange sjangrar finn du løyndomar du knapt kan finne i den største plateforretninga sitt breieste utval, og då snakkar me ikkje om nice price-avdelinga. Ei musikalsk reise som har teke mange år er her representert i ei unik og harmonisk samling, og vil ikkje kunne bli målt i kroner og ører.

Når dette er sagt, har eg berre ein liten ting å utsetje på samlinga slik som den står i dag. I fleire høve der eg skulle finne fram eit album eg er overtydd om at eg hadde, men kanskje ikkje har høyrt på ei stund, har følgande skjedd; albumet var ikkje på plassen der eg trudde, og einaste utveg har vore å måtte leite seg fram i jungelen. Ei slik jakt blir som å famle i blinde, då sannsynet for å spole rett forbi den utvalgte plata har vist seg å vere temmeleg stor. Dette har ført til lange og keisame opphald mellom musikkinnslaga, og har kanskje enda med at ei heilt anna plate har fått plassen i cd-spelaren.

Ein årsak til dette fenomenet, er at det over tid ukritisk har blitt plassert plater på stader der dei ikkje høyrer heime. Her skal eg vere den første til innrømme svikt, men legg også ein del av skulda på fleire av dei musikalske venene mine. Ein annan årsak kan nok vere sorteringssystemet som er bygd opp av svevande sjangrar, plassert i ei rekkefølge eg i den dag ikkje heilt skjønar meg på. Gjev også meg sjølv mesteparten av kritikken her.

Summen av dette har fått meg til å vurdere om det er på tide med ei omorganisering av heile systemet. Men kva skal eg då velge? Alfabetisk rekkefølge slik som Bjørnar har i si samling, eller ei meir konkret sjangerinndeling det går an å sjøna seg på? Her treng eg hjelp i frå publikum, og alle forslag vert teke i mot med takk. Abe kan få lov til å byrja, men eg vil ikkje høyre at heile samlinga må byttast ut, det blir for tynt.

CD-samlinga mi

Førjulsjulekozmimring

2007-01-19T23:00:00.000+01:00

Eg ser at Abe etterlyser eit nytt agurknytt, noko han har sagt ifrå i både skriftleg og munnleg form. Eg er jo sjølvsagt ikkje verre på det at det skal ha få, og blir mitt bidrag til traurige dagar ved redaksjonen i Forsvarets forum. Faktisk er eg litt overraska sjølv over at det har teke så lang tid før eg satt meg ned med pennen og skriveblokka igjen. Det har jo i alle fall ikkje mangla på stoff som fint ville ha fått innpass på bloggen. Som mange sikkert har sjønt slepp redaksjonen her gjennom det meste, men sjølvsagt innanfor rimeleghetens grenser, la det vere sagt.

Som annonsert i førre innlegg vart det altså skipa til ein liten Førjulsjulekoz i Kirkegaten på ein flott vinterkveld før jul. Ein stad mellom 20 og 30 personar tok turen innom, noko som arrangementkomiteen vart svært nøgde med. At ingen av desse kom nøyaktig på slaget kl 19, eller var kledd i enten raudt og grønt, la sjølvsagt ingen dempar på stemninga. Kirkegaten 10 var i seg sjøl så fint pynta og dekorert at julestemninga kom heilt av seg sjølv.

Forutan dei obligatoriske elementa som gløgg, peparkaker og mandariner, hadde komiteen i år som før egne bakverk å skilte til. Av dette kan ein nemne både julemenn og riskaker. At det vart laga 114 sjokoladeriskaker, men at berre maks 30 vart etne opp, kan berre tyde på ein ting; riskaker var tydlegvis meir populært før i gamle dagar, då egentlig alt var så mykje betre. Elles fekk resten av den enkle bevertninga bein å gå på, og me kunne registrere at kassen med assorterte mandariner forsvann som dugg frå solen.

Kvelden i Kirkegaten blei elles prega av både lyriske og musikalske innslag. Dei lyriske linjene var henta i frå arkivet, nærare bestemt poesi skrive av klasse 4b-6b ved Hystad Skule i perioden 1990-1992. Der var blant anna underteikna, Solveig Lønning og Brekkasen elevar. Dikta som vart framført belyste ulike temaer som surrealisme, vinter og vår, og gav også trening i metaforbruk og dobbelkonsonantar. Dikta vart sjølvsagt lest opp av forfattarane sjølve. Musikk vart framført av Hanne Marthe & co, St.Morrtitz, Trygve Eiken, Andy Bjordal og Superbravo Band som avslutta kvelden med ein flett ny brann-sang.

Animal andikk

St.Morritz

Trygve Eiken

2006-12-16T00:36:00.000+01:00

FørjulsjulekoS.
For at ingen skal ringe på i feil hus, eller komme feil dag, er det viktig å presisere noen punkter:
- alle er velkomne
- 18.desember
- 19.00
- Kirkegaten 10
- gratis
- åpen mikrofon(GJERNE planlagt..)
- antrekk: rødt og grønt(hallo - det er jo førJULskos?)
- enkel bevertning, men det skal dere få slippe å tenke noe på!
Men flere punkter enn dette er det ikke godt å få med seg, så det får holde for denne gangen!

Nytt agurknytt

2006-12-08T00:06:00.000+01:00

Heilt sidan eg var liten gut på Hystad Barneskule, har eg hatt eit litt anstrengt forhold til kommareglane. Ikkje berre for at dette er tørt og kjedeleg stoff, men også for at det ikkje alltid er like enkelt å plassera kommaet. Her kjem derfor ein liten repetisjon for meg og alle andre som treng ei lita oppfrisking i grammatikken.
Dersom nokre av lesarane har andre forslag til eksempler, vert desse sjølvsagt teke inn til vurdering.

Komma mellom setningar

Oppvasken er stor, og eg har ikkje oppvaskmaskin.

Komma foran men

No bør eg vaske opp, men eg vil ikkje.

eller

Eg vil ikkje vaske opp, men eg bør.

Komma foran leddsetning som er laust tilknytta

Eg går innom kjøkenet for å hente mat, sjølv om eg tar helst omvegar for å sleppe å sjå oppvasken.

Komma etter leddsetningar

Dersom oppvasken står lenge, kan det byrja å vekse ting frå den.

(lesaroppgåve: Kva farge får kaffigrut som har stått over lang tid?)

Komma ved forklarande eller presiserande tilføyelsar

Eg, mannen som ikkje likar å vaske opp, ynskjer meg oppvaskmaskin til jul.

Komma ved svarord, tiltaleord og utrop

Sjå der, er det ikkje ein einaste rein kopp igjen?

Komma etter innskoten leddsetning

Oppvasken som står på kjøkenet, er min.

Komma mellom ledd i opprekning dersom det ikkje står nokon konjunksjon

Spagetti, speilegg, ris og pastasaus.

(alle desse tinga er svært vanskeleg å få vekk dersom det står over tid)

Komma etter leddsetning som står først i ein heilsetning

Då oppvasken skulle takast, fann eg ikkje oppvaskkosten.

(gjekk då inn i stova for å sjå Jakten på kjærligheten)

Agurknytt

2006-11-26T22:58:00.000+01:00

Heller ikkje idag vil eg kome med noko krast og kritisk innlegg til samfunnsdebatten. Eg har meir trua på solskinnshistoriar og lettfordøyeleg agurknytt.
Ikkje at eg har noko av det heller å tilby idag, men i alle fall ein liten oppdatering kan eg no hoste opp.

Er for tida på jobb på den ikkje heilt sentrale plassen Aukra. Der har eg til no vore nokre dagar, og skal vere her ein del dagar til. I forbindelse med at det nærmar seg jul, vart det i går arrangert julebord for alle dei 3000 personane som jobbar her. Det var ikkje få rettar ein kunne velge i, men personleg konsentrerte eg meg om pinnekjøttet, som eg meinar altfor få åt av. Ikkje veit eg kvifor, det er jo tross alt den aller beste julematen ein kan få tak i, og her kan eg faktisk ikkje inngå kompromiss. Når eg ser attende på det, åt eg så mykje at juletallerkenen med fordel kunne vore redusert med ein eller fleire pinnar samt ein del kolrabistappe. Men slikt går aldri inn, kjem med god sikkerhet til å gå på same smellen fleire gongar til før me rundar nytt år. Det mest kritiske vert nok heime hos mor på julaafta. Makan til pinnekjøtt med tilbehør skal ein leite lenge etter, og eg trur faktisk ikkje det fins heller. No er ikkje eg noko kokk, og eg skal heller ikkje påstå at dersom eg hadde vore ansvarleg for ein julemiddag, ville det blitt ein ubetinga suksess. Men er ikkje kolrabistappa fyldig nok og pinnekjøttet rett salta, er lutefisk eit like godt alternativ. Og då er me plutseleg inne på debatten om lutefisk er ein akseptabel julemiddag. Men den debatten skal eg ikkje ta no, no skal eg faktisk snart sove. Tok feil angåande innlegget mitt, det vart nok lettfordøyeleg agurknytt som vart servert i dag. Me blogges.

Eg hugsa å gå til tannlækjaren

2006-11-15T14:46:00.000+01:00

Ja, då sitte eg her med følelsen over at det einaste konkrete beviset eg hadde igjen på at eg var vis, er no teke i frå meg. Samstundes er det lite med følelse i stort sett heile venstre halvdel av fjeset. Både tunge, nase og området bakover logga ut for ein god periode, men er no på veg attende, med ein liten dose smerte med seg. Brått og brutalt blei to rakkarar, som ikkje heilt klarte å vekse rett opp slik som dei skal, fjerna i frå venstre side oppe og nede, heilt bakerst i tanngarden. Sjølve trekkinga gjekk vel egentlig greit føre seg, og tannlækjaren let vel over evna mi til å takle situasjonen som ein mann. Faktisk syntest han at alt hadde gått så bra (gjorde også eit par andre justeringar, uten bedøvelse!) at han gav meg ein kompentasjon som dekka nesten heile straffegebyret for førre ikkje-møtte-opp-time. Likevel er det ikkje gratis med tannlækjarbehandlig i ein time, det kan nemnast. Jaja, no som all visdom er tappa ut av meg, får me berre spele på sjarmen i fortsettelsen, veit ikkje noko anna råd eg. Over og ut

Kjell Magne lagar blogg

2006-11-13T01:08:00.000+01:00

Etter ei veke på østlandsturne er eg no attende i Bergen igjen. Byen som eg faktisk bur i, men har knapt nok vore i sidan eg byrja å jobba i juni. Årsakene til det er fleire, men går hovudsakleg ut på at eg jobbar i Molde i 14 dagar, medan dei 21 fridagane har blitt nytta til reising både her og der. Og no sist, ein tur til Oslo og Brumundal som gjekk med til å besøke vener og familie. Mykje kaffi vart det, noko som gjorde godt i det kalde østlandsklimaet. For alle interesserte (trur det er berre eg som les denne bloggen, så dette vert nok mest ei påminning til meg sjølv) skal eg altså vere her i byen til laurdag, før turen går vidare til Stord og miniturne med Superbravo Band, som for øvrig i den samanheng slepp ut ep-en "Joanna". No kom eg også på at eg har time hos tannlækjaren på onsdag, der trekking av to visdomstener står på programmet. Den førre timen fann egentlig stad sist måndag, men då låg eg å purka og sov - i Oslo. Det kosta underteikna 600 kr, hadde jo sjølvsagt bestilt dobbelt time, me leikar jo ikkje butikk her. Spennande å sjå her kva eg er i stand til å skrive om meg sjølv. Må vere ein kombinasjon mellom ein noko overtrøytt kropp, og vissheten om at eg har ryggrad til å takle eventuell slibrige kommentarar. Trur likevel eg må ta kvelden her, har mange koppar kaffi som skal drikkast i morgon.

Vyrdsamt

-Kjell Magne

Far min lagar sursild

2006-11-11T16:26:00.001+01:00

Det nærmar seg julehøgtid, noko som også betyr at årets julemesser/basarar er godt i gang. For oss som har fått denne tradisjonen inn med morsmjølka, veit også at slike tilskipingar krev ofte mykje forarbeid, og at mange personar er i sving. Heime på Stord har NLM si årlege julemesse denne helga, og i år som før er begge foreldra mine engasjerte. Når det gjeld far min sitt bidrag vert grovarbeidet utan unnatak utført på førehand av messa, ofte to-tre dagar før. I år samla han gjengen på torsdag, tradisjonen tru heime på kjøkenet på Ådland. Det vart i fjor skrive eit lyrisk innslag som er til dels beskrivande for kva som går føre seg dei hektiske timane med nøyaktig handtverkararbeid.

Far min lagar sursild

Lauva fell frå trena
Og det byrjar å bli surt
Inne står han far
Kikkar ut og smiler lurt

I ei bøtte ligg det 15 sild
Han sjølv har plukka ut
Han tek dei varsomt opp
Og tørkar dei med klut

Brått ringer det på døra
Han slepp dei begge inn
Per og Jostein er på plass
Let the game begin

Far min skjærer løk
Og legg dei fint i ringar
Dette er ikkje noko jobb
For den med grøne fingrar

Når far min lagar sursild
Er det far min som er kongen
Mor må fint gå ut
Ho veit godt det er sildesesongen

Når far min lagar sursild
Står verda nærast stille
Vert ikkje laken bra
Kan dette gå verkeleg ille

Men far min taklar presset
Og smakar litt forsiktig
Pustar letta ut
Han visste sennepsfrø var viktig

På kjøkenet dei jobbar
Utan noko pause
Far min køyrer hardt
Ingen trådar her er lause

Tjue glas med sursild
Var det dei måtte lage
Tjue glas med dynamitt
For den med følsom mage

Det er tidleg i november
Men far min smiler lurt
Årets sildalag er over
Medan kjøkenet luktar surt

Bloggen ja...

2006-10-20T21:58:00.000+02:00

Har visst ein blogg eg...men ei om eg klare å få opp eit bilete av normal storleik. Jaja, dåke får nyta åsynet av meg, kaffien og muffinsen ei stund til. No tar eg kvelden, litt tapt søvn må takast igjen. Forresten, Vegard står visst i bakgrunnen.
Natta

2006-10-20T20:54:00.000+02:00

Another day on Aukra

2006-07-12T20:48:00.000+02:00

Som de ser er det nesten ei veke sidan eg sist la igjen signatur på bloggen. Eg kunne jo alltid ha kome med daglege oppdateringar om livet her på Ormen Lange Main EPC Project, men med omsyn til dei som synest dette er noko treig litteratur, har eg valt å la vere. Dessutan er tolv timar på jobb kvar dag nok til å fylle opp den personlege jobb-preik kvoten min.

Eg kan heller fokusere på at eg no er nesten halv-vegs på rotasjonen, noko som betyr at det er litt over ei veke igjen til utsjekking frå brakka. Litt over ei veke til den litt etterlengta ferien som i år vart ei par månadar forskyve.
Dersom det er nokon som trur at eg allereie driv med nedtelling på dagar, etter berre tre veker i ny jobb, kan ta det med ro. Livet på Aukra er upåklageleg, både på jobben og elles. Maten er bra, utanom eit par grove tilfelle av laks og ein annan fiskerett som var heilt uråd å definere. Desse rettane er sjølvsagt berre til å gå klar dersom dei igjen skulle verte på menyen. Kan også nemnast at overgangen frå Grandiosa/kebab-party i Bergen, til potetmiddag kvar dag, er fysiologisk merkbar.

Eit heilt anna tema, som eg helst ikkje har lyst å ta opp, er Sting-konserten på Koengen i Bergen 17.juli, som lenge har stått på ynskjelista over "eg-vil-på-konsertar"

Ja, eg er ferdig å jobbe den 20.juli. Nei, eg kan ikkje gå på konserten. Ja, eg har to billettar som etter ei litt hektisk avreise vart attgløymd på Stord. Desse befinn seg no ein stad mellom Stord og Trondheim, og er diverre klare til å sendast til ein ny eigar.

Så, viss nokon kunne tenkt seg ei framifrå fin konsertoppleving i Noregs beste kulturby, ta gjerne kontakt med underteikna for meir informasjon. Pris kjem me fram til etter nærare avtale, eller vennepris om du vil.

Stay cool - Behave as never before - Stay Young

Over og ut

Ei veke går fort

2006-07-06T22:10:00.000+02:00

Då var me på plass igjen oppe på Aukra. Skal innrømma at ei veke avspassering kanskje var i minste laget. Overgangen frå vannski i Bømlafjorden til anleggs- og brakkeriggar kor långt auga kan sjå, er noko i drøyaste laget. Godt var det då at lågtrykksteorien min svarte godt med forventningane mine. For akkurat i skrivande stund tordnar, smell og høljar det ned rett utanfor vindauga mitt. Vonar at det held seg slik, ja, i cirka 14 dagar.

Ellers kan det nemnast at det kræsjlanda ei humle rett under auga på meg då eg var ute å jogga i stad. Greit nok det, alle kan gjera feil av og til. Men var det naudsynt å fly med bakpartiet først, slik at det einaste naturlege å gjera var å fyre av ein salve med gift? Eg stiller meg heilt uforståande til slike handlingar, og har ikkje medkjensle med humla som truleg endte sine dagar i fjeset mitt.

The sun is shining and I`m feeling allright

2006-07-04T13:28:00.000+02:00

Nok ein framifrå fin dag her på vestlandet. Etter å ha tilbrakt nokre dagar på Bømlo, er eg no attende på sumarøya Stord for å vere der fram til torsdag. Etter det går turen opp til Aukra utanfor Molde, der eg skal vere i 14 dagar, og jobbe 12-timars dagar. Går alt etter planen kjem det altså inn eit lavtrykk långs kysten på torsdag, som held seg der fram til torsdag den 20.juli

Dagen er enno heilt i startfasen, og blir på noverande tidspunkt tilbrakt ute i hagen. Til dei som synest at plenen er i lengste laget, og treng klyppast, har eg bare ein kommentar; Den skal etter alt å døme takast i morgon. Kva som skjer utover kvelden er enno uvisst, men underteikna har lagt inn forslag på grilling og diverse sumaraktivitetar, som han vonar vert gjennomført.

Hagen vår

Min andre blog

2006-07-04T00:11:00.000+02:00

Til mi store øverasking sit eg faktisk her å skriv ny blog, allereie 1 dag etter at blogen vart oppretta. Eg kan ikkje anna enn å feire det med eit glas med litt sliten fanta, og nokre Dumle slikkepinnar som mamma garantert har øyremerka nevøane mine, og ikkje underteikna. Slike frihetar har eg gjeve meg disposisjon til å ta, då eg for tida er heime åleine.

Når det er sagt, var det altså basar på familegården på Bømlo i går. Frå no av vert denne plassen kalla Klubben, som den altså heiter. Ikkje uventa kom eg ein halv time for seint, etter å ha kjøpt inn nokre flotte premiar på Shell på Heiane. I Klubben var det samla mykje folk, både stort og smått, og var primært ulike greiner av familien Fauskanger, utanom to-tre familiar. Når eg tenke meg litt om, var vel eg den einaste som ikkje hadde med meg to eller tre av mine eigne ungar. Dette satt meg i den posisjon at eg vart plassert til å halde oversikt over eit ukjent antall av årar som tilhøyrte ulike personar.

Etterkvart som basaren kom i gang, og eg sat med kanskje 40-50 % av antal seldte årar, vart innstrøymninga på gevinstar til underteikna noko over normalen. Det heile utvikla seg til å bli ein smule pinleg, der onkel Kjell Magne stakk av med både snop, fargeblokker, legoklossar osv. Ting som kanskje har det betre hos den yngre garde.

Godt var det for underteikna at dei respektive vinnarane til slutt henta gevinstane sine, og det virka som dei fleste var nøgde med resultatet. Eg sat igjen med ei eske med Lego, som eg hadde vunne på ei av mine egne årar.

På tross av ein litt hektisk start med mykje ansvar, vart dette ei flott oppleving, der det kom inn over 2400 kr til misjonsprosjekt i Bolivia. I forbindelse med dette vonar eg at pengane vert godt nytta, og gjev NLM det vidare ansvaret.

Min første blog

2006-07-02T13:53:00.000+02:00

Jepp, då har eg og faktisk hive meg på blogginga eg og. Trudde vel egentlig at det ikkje var noko for meg, og det er det kanskje ikkje heller.. Har prøvd meg litt på msn-en, og det gjekk jo heller dårleg. Så me får bare gje denne blodspoten ein liten sjanse, kan jo vere at eg brått blir hekta eg og, sjølv om det er mykje som seier det imot... Tålmodet mitt når det gjeld skriving har sine begrensingar, spesielt når det gjeld om meg sjølv, og det er det sikkert nokre som har fått med seg.

Ok, me får prøva å publisera denne artikkelen, og sjå korleis det vert sjåande. Må egentlig stikka om få straksar. Skal vere basar på familiegården, og underteikna har fått grei beskjed om å stille opp, gjerne med nokre gevinstar og...